Czego potrzebuje smutek?

– scenariusz zajęć z elementami arteterapii

Treści z podstawy programowej:
  • formowanie poczucia godności własnej osoby i szacunku dla godności innych osób;
  • ukierunkowanie ucznia ku wartościom;
  • rozwijanie umiejętności krytycznego i logicznego myślenia, rozumowania, argumentowania i wnioskowania;
  • rozwijanie kompetencji takich jak: kreatywność, innowacyjność, przedsiębiorczość;
  • praca w zespole.
Cele zajęć:
  • nabywanie umiejętności współpracy z innymi;
  • zrozumienie, czym jest uczucie smutku;
  • znalezienie sposobów radzenia sobie ze smutkiem;
  • uczenie się empatii;
  • kształtowanie wzajemnego szacunku uczestników i respektowania zasad działania w grupie;
  • kształtowanie kreatywności;
  • rozbudzanie wyobraźni.
Wiek i grupa uczestników:
uczniowie klas I-III szkoły podstawowej, grupa do 20 osób.
Czas pracy: 60-90 minut.
Metody pracy:
  • metoda dyskusji;
  • metody dramy;
  • praca z tekstem;
  • taniec, improwizacja ruchowa;
  • pogadanka;
  • praca plastyczna.
Formy pracy:
  • praca indywidualna;
  • praca w parach;
  • praca wspólna.
Materiały:
  • odtwarzacz muzyki;
  • laptop do wyświetlenia fragmentu filmu;
  • głośniki;
  • zdjęcie/obrazek ze smutnym dzieckiem;
  • duży arkusz papieru;
  • pisaki, kredki.
Wykorzystane utwory muzyczne i filmowe:
  • Iron Lion Zion – Bob Marley;
  • Tubular bells, cz. 1, utwór nr 3 – Mike Oldfield;
  • fragment filmu W głowie się nie mieści (premiera: 2015 r., reż. Pete Docter):
  • https://www.youtube.com/watch?v=ml0t1jHWuro, dostęp: 30.04.2020 r.
Literatura:
  • Krupska, Beata, Bajki. Warszawa: Wydawnictwo Prószyński i S-ka, 1989.
Warunki: przestronna sala.

Przebieg zajęć

Wprowadzenie:

  1. Powitanie przy muzyce (np. Boba Marleya, Iron Lion Zion)

    Stajemy w kręgu i swobodnie poruszamy się w rytm muzyki. Prowadzący zachęca dzieci, by każde przywitało się z pozostałymi w indywidualny sposób, wychodząc na środek i wykonując wybrany gest powitania, który wszyscy inni powtórzą, tj. odwzajemnią. Może być to coś drobnego i niepozornego, a może to być przywitanie „z rozmachem” – w zależności od nastroju, chęci i pomysłu.

  2. Prowadzący poleca, by dzieci dobrały się w pary. Zabawa polega na tym, że jedna z osób ma zachować „kamienną twarz”, a druga próbuje ją rozweselić, robiąc...

Dalszy ciąg dostępny jest

dla posiadaczy rocznej prenumeraty zamówionej w Wydawnictwie Sukurs.

Otrzymasz dostęp do archiwum z 4 tysiącami artykułów, drukowane numery pocztą i wiele narzędzi dla bibliotekarzy.

Zaloguj się jeśli masz już prenumeratę.

09/2020

...lub zamów numer Biblioteka w Szkole 09/2020

W cenie 20,00 zł

Zamów numer